Kliwon hari itu terlihat sibuk naik turun njinjing jligen, gelas dan kantong plastik dari gudang ke loteng rumahnya, selidik punya selidik ternyata tetangga sekaligus sahabatnya dari tadi memperhatikan gerak gerik si Kliwon yang menurutnya mencurigakan itu, “arep gawe opo to si Kliwon ki…kok hari ini rada aneh, munggah mudun nyaking bungkusan kresek jligen watake arep gawe bom” pikir Kang Paing dalam hati. Karena penasaran Kang Paing akhirnya matek aji kijang mlumpat meluncur ke rumah Kliwon…Wuzzzzzzz.
“Won mau bikin apa to…dari tadi saya perhatiin munggah mudun pagi-pagi..sibuk bener keliatannya” tanya Kang Paing.
“Ini Kang mumpung libur, saya lagi ber-Xsperimen mau bikin prakarya…”
“Widiih hebat kamu Won sok-sok mau jadi ilmuwan to… trus opo jenenge prakaryamu tu…?”
“Orgonite…” jawab Kliwon sambil mengusap keringat di wajah saking gobyosnya plus mangkel dikit.
Sedikit kebingungan Kang Paing mengerutkan dahinya “Orgon kuwi barang apa to Won, kok unik plus aneh jenenge, bikin penasaran saja…”
“Jimat Kang…mau mbantuin po…” jawab Kliwon ngos-ngosan.
“Jabang bayik lha zaman modern gini isih musim jimat-jimatan to…apa ndak takut di cap musyrik” mulai tambah bingung Kang Paing.
“Hehehe…wis duwe anak pitu pikiranmu kok yo isih cekak tur cupet temen to Kang Paing…lha trus klo dah modern ndak boleh pake jimat gitu maksudnya … lha yang ngasih stempel paling-paling masih manusia to Kang…” tegas Kliwon
“Cekak kepiye maksudmu…sing ngomong ustat Won…ojo sembarangan lho kowe…”
“Lha trus ustat ki po dudu menungso…ustat juga manusia…Kang, wis ah mbahas bab kuwi sampek gundul ra rampung-rampung, mending buat trus buktikan, ra usah maido disik…”
“Marai mumet Won ngomong sama kamu mbulet-mbulet…mbok di jelaskan sak jelas-jelasnya, orgonite tu jimat apa, untuk apa dan bagaimana…malah bawa-bawa ustat cupet cekak segala” tanya Kang Paing tambah mangekel penasaran.
“Lha Njenengan kuwi, saya ni ngos-ngosan ngangkati peralatan mau dibikin kerajinan malah digereti menyang musrik barang…Iki judule arep ngewangi aku po arep ngajak gelut…”
“hehehe…lha nek iso loro-loroneWon…dadak mancing-macing segala”
“Jenenge kemaruk kuwi…kemaruk kok diopeni…”
Sedikit kesal Kliwon pergi kedapur bikin dua gelas kopi, sambil berteriak “Kang Paiiiing kopine pait apa legiiii…” tanya Kliwon “Pait Won…”
“Lha kok ndak diterusin prakaryanya to Won…malah arep ngopi”
“Leren sik, Kang Paing datang kesini malah ngajak dremimil wae…kapan rampunge”
“hahaha…gitu aja kok nesu”
“Nesu sih ndak Kang Paing mungkin rada jengkel iya…, lha Njenengan kuwi mbok ya pengertian dikit, dah tau sy lagi sibuk bantuin kek…ayo diminum dulu kopinya”
Disruputlah kopi bikinan Kliwon srupuuuuuuut….dan tiba-tiba, “Uasem ki…lha ini kopi apa to Won…rasane kok puait bener”
“Hahahaha…” Kliwon ketawa ngakak melihat mimik mukanya Kang Paing mengkeret kelipet-lipet nahan rasa pahitnya.
“Kopi lampung seperti biasa kok Kang…ada yg aneh ya, kan pesennya tadi pait jadi ya ndak tak kasih gula…”
“Wis jan kamu tu kok ya kebangetan Won…Won…maksud saya pait tu….pait ndak, manis ndak, kaya ndak tau kebiasaan saya aja…sengaja ngerjain ya…”
“Hihihi…sorry Kang, sy tadi nawari pilihannya cuma pait apa manis, bukan tengah-tengahnya, jadi siapa yang salah hayo…order by request Kang”
“Wis-wis, ada yang namu bukannya diservis dengan baik malah dikerjain ki piye…” gerutu Kang Paing.
“Jare wis-wis kok malah grenengan to Kang…,podo wae kang…Njenengan namu kok malah ngomongin yang ngak-ngak, klo disebut tamu ya sudah ndak umum lagi, lha namunya hampir tiap hari je…Kang Paing namu kesaya kan arep ngopi to..? hayoooo ngaku, “
Sambil cengengesan Kang Paing mak kluyur kedapur nambahin gula pada kopinya sendiri, “klo ngopi dirumahmu kan gratis to won hehehe…”
“ Lha lak tenan to… ” saut Kliwon.
“ Nggak juga Won…kamu tu kan dah tak anggep sedulur sak bopo adam ibu kowo jadi ya wajar to klo aku sering-sering kesini…mosok tak penthelengi wae”
“Sedulur sih sedulur Kang klo sering ngopi disini kan jatah kopiku jadi berkurang Kang…”
“Klo ndak rela, ya wis di hitung aja selama saya kesini dah berapa gelas kopi yang saya minum tak bayare semua…” tanya Kang Paing.
“Gimana ngitungnya Kang, aku sendiri lupa je…”
“Ya oleh karena itu Ikhlasin aja…” Kang Paing mesam-mesem.
“Dah Kang ndak usah dibahas aku cuma bercanda kok…malah jadi itung-itungan gini, lha wong saya juga sering pinjem mobilmu klo diungkit-ungkit biaya rentalnya malah aku sing tekor…”
“Hehehe…ya wis…Jan jane arep bikin jimat orgonite opo to kuwi…klo denger namanya kok sajak serius tur urung umum?” tanya Kang Paing.
“Tapi sebelum tak jawab menurut Kang Paing pengertian jimat tu apa to…?”
“We lha malah balik takon..jimat tu ya itu barang sing sering diselip-selipke di lipet-lipet nang dompet digemboli wira-wiri….nang clono” jawab Kang Paing kukur-kukur sirah rada kebingungan.
“Duwit maksute..”
“Halah jan-jane kowe ki pura-pura ndak paham apa mau mbulet-mbuletke omonganku”
“Lha apa cukup seperti itu to Kang…pengertian-ne jimat, trus hubungane sama musrik tu gimana, kan cuma barang diselip-selipke nang dompet…padahal isine dompet ki ono KTP, SIM, Kartu Nama, Duwit, Poto…dsb. Lha saya yakin ustat Njenengan itu durung mesti ngerti orgonite” tanya Kliwon lagi.
Bersambung....
Gambar dari : Wayang Indonesia










MAS MEGO Nomer saya yang baru ada di FACEBOOK,, bisa kumpul nggaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaak ????????
Salam Sayang
————————-
Wadouh dah lama ya Kangboed…dibelah mana no HP nyimpen difacebooknya Kang…dah lama ndak ngudud bareng yak….hehehe..
Salam Kangen
085722674263
Nderek tetepangan mas,,,
@KangBoed
Haiya…kemarin sebelum nyopir keluar kota sempet ditelponin ndak diangkat2 kangboed no-nya persis plek ndak kurang babar blasss lho…
@Jabang Gerang
Sami-sami Mas Jabang Gerang nyuwun pangapunten bilih wonten lepat luput seseratanipun…
Rahayu Ingkang Samya Pinanggih
